[Jellena]

14. april 2010.

Nove tehnologije u rehabilitaciji

Nove tehnologije iz oblasti biomedicinskog inženjerstva omogućavaju u procesu rehabilitacije brži i kvalitetniji oporavak najtežih bolesnika sa oštećenjima mozga i kičmene moždine. Brojne inovacije i koncepti u oblasti programa električne funkcionalne stimulacije rezultat su istraživačkog rada stručnjaka Elektrotehničkog fakulteta u Beogradu .

U saradnji stručnjaka za biomedicinsko inženjerstvo i lekara iz Klinike za rehabilitaciju u Sokobanjskoj primenjena su brojna pomagala i nove terapijske metode koje doprinose uspešnijem oporavku obolelih. Najnovija inženjerska inovacija je motorizovani dubak za osposobljavanje pacijenta za ponovni hod. Umesto da obolelog pridržavaju terapeuti, povlačeći ga i pridržavajući da ne padne, ova motorizovana sprava pacijentu omogućava samostalane i pravilnije korake, skraćujući težak period od nepokretnosti do prohodavanja i olakšavajući rad terapeutima.

„Druga oblast kojom se intenzivno bavimo nekih 30-tak godina jeste funkcionalna električna stimulacija, tj. pacijenti koji nisu u stanju da izvedu bilo koji pokret, mi pomoću električne stimulacije izazivamo taj pokret i tako pacijent uvežbava, nadajući se da vremenom kako oporavak ga stiže, da će ti pokreti biti funkcionalni i samostalni. Mi funkcionalnu stimulaciju ne smatramo trajnim rešenjem, nego samo kao tareapijsku metodu dok pacijentov mozak ne prihvati tu normalnu šemu hoda.“- objašnjava Laslo Švirklih, savetnik za nauku, Klinika za rehabilitaciju „dr Miroslav Zotović“.

Teška oštećenja na mozgu nastaju najčešće kao posledica šloga, ali i zapaljenskih oboljenja, tumora, saobraćajnih udesa, povreda oružjem. Rezultat oštećenja su oduzetost jedne strane tela i gubljenje brojnih funkcija. Razvoj neuronauka pokazuje, međutim, da ljudski mozak ima izvanrednu sposobnost da funkcije koje su izumrle usled oštećenja jednog dela mozga, ponovo oživi angažujući druge, neoštećene centre u mozgu. Funkcionalna električna stimulacija kroz proces veštačkog izazivanja i ponavljanja pokreta, ubrzava taj proces.



„ Nisam mogla da hodam, uopšte nisam mogla da pomerim nogu ni jedan milimetar, isto tako ni ruku. Danas ja hodam. Ruku isto mogu da pokrećem međutim još nije završena terapija na ruci.“ kaže jedna pacijentkinja, dok druga napominje „Ruka je bila potpuno oduzeta i zahvaljujući ovoj terapije ovde dosta se vratila“.

Još jedna od tehnika stimulacije izvodi se pomoću specijalne rukavice cele šake tzv. mešglav rukavice, kojom se ciljano stimulišu određeni delovi mozga. Brojne studije u svetu pokazuju da jedino funkcionalna električna stimulacija, uz fizičke vežbe, daje dugotrajne pozitivne rezultate, a efekti su mnogo bolji od onih koje pruža standardana terapija. Začetnici su naši stručnjaci, pre svega akademik Dejan Popović sa Elektrotehničkog fakulteta.

„Ideje profesora Popoviće su podržane i u Majamiju i u Hjustonu i sada se to isto radi iu Kopenhagenu. Prof. Popović objedinjuje celokupnu saradnju ova 3-4 centra u svetu. Naši doktori su išli i u Majami i u Hjuston i sada u Džekson jer tamo se nalazi dr Stokić, tako da nam je to olakšalo put da se uključimo u taj veliki svetski program funkcionalne električne stimulacije.“ – objašnjava Stevan Jović, direktor Klinika za rehabilitaciju „Dr Miroslav Zotović“.

Klinika nažalost, isključivo iz sopstvenih sredstava, koja su minimalna, finansira rad svojih lekara na ovom projektu, a koji bi za dobrobit pacijenata mogao, prema rečima direktora, i brže i bolje da se razvija, da postoji finansijska pomoć od strane države.

http://www.b92.net/zdravlje/prevencija.php?yyyy=2010&mm=04&nav_id=424359

[Jellena]

pilates

[Jellena]

vježbe za stomak

[Jellena]

05 - Leđa, Vežbe istezanja na radnom mestu

[Jellena]

Hidrokolon terapija, predstavlja postupak uvođenja, putem specijalnih aparata, prečišćene i dezinfikovane mlake vode ili drugih specijalnih rastvora u kolon. Ova tečnost, u količini od oko 40-50 litara po seansi plavi čitav kolon i rastvara i ispira sve nataložene mase počevši od samog početka kolona na prelazu iz tankog creva, zaključno sa impaktiranim, opstipatnim fecesom u donjim partijama. Postupak u jednoj seansi traje 45 minuta, potpuno je bezbolan i komforan i po pravilu se izvodi od strane lekara ili specijalno školovanog terapeuta. Svi delovi sistema koji dolaze u kontakt sa pacijentom su sterilni i za jednokratnu upotrebu, tamo gde je to nemoguće, sterilišu se postupcima propisanim za sve endoskopske instrumente upotrebljavane u humanoj medicini. Potrebno je uraditi pet uzastopnih terapija svaki drugi dan, a opisana obilna evakuacija događa se, po pravilu, u toku treće terapije i može se vizuelno pratiti preko specijalnog ekrana ili kroz transparentnu cev pre odvođenja u kanalizaciju. Sistem je potpuno zatvoren, nema nikakvih mogućnosti zagađenja niti neprijatnih mirisa. Moderniji aparati imaju mogućnost samočišćenja i samodezinfekcije, ozoniranja tečnosti za ispiranje, filtriranja i dezinfekcije tečnosti,  precizne kontrole temperature i pritiska, uzimanja uzoraka za laboratorijsku analizu, i mnoge druge, pre svega u funkciji bezbednosti pacijenta.

opsirnije:
http://www.fizikalnaterapija.net/hidrokolon_terapija.html

[Jellena]

masaza vrata

[Jellena]

Bambach Saddle Seat

[Jellena]

Blatom u Igalu liječeno milion ljudi

INSTITUT „DR SIMO MILOŠEVIĆ” OBEZBIJEDIO JEDNOGODIŠNJU ZALIHU PELOIDA

Herceg Novi – Institut “Dr Simo Milošević” u Igalu obezbijedio je 700 kubika ljekovitog blata – peloida, što je dovoljno za jednogodišnju potrošnju te zdravstveno-turističke ustanove.

Vađenje blata završeno je ove sedmice u akvatoriju Topljanskog zaliva na ušću rijeke Sutorine.
Blato je vadila kotorska firma “Yu briv” sa platforme na kojoj je bio specijalni bager kojim je vađeno 150 kubika dnevno.

Vlasnik firme Radovan Bujković objašnjava da su blato kamionima, ukrcanim na trajekt, vozili do luke Zelenika, a potom do betonskih bazena koji se nalaze na oko kilometar od Instituta.
„Ovo je prvi put da smo blato vadili sa dubine od pet metara, što garantuje izuzetan kvalitet, ali i ekološku čistoću koja je neophodna za njegovo korišćenje“, ističe dr Ljubomir Radojičić, viši naučni saradnik u Institutu, stručnjak koji je doktorirao iz oblasti balneologije, odnosno na prirodnim i ljekovitim faktorima Crnogorskog primorja.

Ljekovito blato - peloid, koje se duže od šest decenija koristi u terapeutske svrhe u Institutu, nastaje na ušću rijeke Sutorine miješanjem i taloženjem mineralnih nanosa, uz aktivno učešće specifičnog svijeta morske flore i faune, pri čemu posebnu ulogu ima mala dubina mora i obilje sunčane radijacije.
“Posebnu ulogu u tome imaju morske cvjetnice od kojih je najpoznatija \'posidonia oceanica\'”, objašnjava dr Radojičić.
Plitko dno i specifične struje koje se formiraju u ovom akvatorijumu omogućavaju proces fermentacije neorganskih i organskih materija i stvaranje peloida. Gotovo sve podmorje, od ušća Sutorine do naselja Njivice, izgrađeno je od peloida.

Zahvaljujući njegovim fizičkim, hemijskim i mehaničkim svojstvima, blato se primjenjuje u liječenju i rehabilitaciji mnogih bolesti.
“Peloid je fino granuliran, mastan, plastične konzistencije, dobro prijanja na kožu, dobro vezuje vodu, a kao loš provodnik ima veliki toplotni kapacitet. Na ovim osobinama zasniva se njegova terapijska primjena”, objašnjava dr Radojičić.
U Institutu Igalo, korišćenjem blata, liječeno je preko milion bolesnika sa svih kontinenata.

Igaljski peloid je do sada ispitivan u više navrata, ali nikada nijesu istražena njegova nalazišta i zalihe.
“Trebalo bi odrediti granice nalazišta ljekovitog blata, ali i njegov opis, a zatim primijeniti stroge propise kako bi bio zaštićen od negativnih uticaja koji bi mogli uništiti ljekovitost peloida”, upozorava dr Radojičić.

Čak ni Prostornim planom Crne Gore nigdje nijesu evidentirana nalazišta ljekovitog blata.
Odnedavna je u nadležnosti lokalne samouprave izdavanje saglasnosti za eksploataciju blata, što znači da bi što prije oni trebalo time da se pozabave.
“Imamo u planu da utvrdimo i granice i zalihe blata”, kaže gradonačelnik Dejan Mandić, svjestan koliko bi to imalo i finansijske efekte.
Saglasan je da bi to trebalo uraditi prije privatizacije Instituta, jer bi se tada eksploatacija blata mogla naplaćivati novom vlasniku, što sada nije slučaj.

Hotel “Splendid” u Bečićima za programe u njihovom velnes centru kupuje blato u Njemačkoj. Za pakovanje od pet kilograma plaća 40 eura.
Na igaljskim plažama domišljati mještani prodaju ljekovito blato, za koje ne postoji nikakav atest.
Pakovanje u plastičnim bocama od pola litra košta euro.



Prijeti zagađenje

Zbog zagađenja Topljanskog zaliva kanalizacionim otpadom, ali i nekontrolisanom “betonizacijom” i nasipanjem plaža, ugrožava se opstanak morske cvjetnice “posidonia oceanica”, koja je nezaobilazna u lancu faktora neophodnih za nastanak ljekovitog blata.
Rijeka Sutorina je postala kanalizacioni kolektor jer su mnogi mještani naselja uz rijeku sproveli kanalizaciju u njeno korito.
U Sutorinu se slivaju i mnoge septičke jame jer u tom dijelu opštine ne postoji kanalizacioni sistem.
Čak i hotel “Rivijera” u Njivicama ispušta kanalizacioni otpad, bez prečišćavanja, na samo nekoliko metara od obale na dubini od četiti metra i najneposrednije ugrožava ljekovito blato.


Obnova traje 20 godina

Da bi se ponovo upotrijebilo jednom iskorišćeno blato ono se mora regenerisati. Dok se na jednom kraju nalazišta vadi blato, na drugom se deponuje ono već iskorišćeno gdje bi trebalo da “odleži” dvadesetak godina, da bi se moglo ponovo koristiti.
To Institut sada ne radi, ali je neophodno da što prije počne sa takvom praksom jer nalazišta nijesu neiscrpna.
Slavica KOSIĆ

VIJESTI